را كافى بود « 81 » و زياده ميشد . چون وفات كرد و او را دفن كردند شيخ نجيب در سر تربت او حاضر شد كه ختمى كند چون مصحف فراگرفت او را استغراقى شد كه ساعتها ياران انتظار كشيدند تا به هوش باز آمد و ختمى بخواند . بعد از آن در زاويه از شيخ سؤال كردند از آنحال فرمود عادت اين طايفه آنست كه هركس در مجلس ايشان حاضر شود البته از فيض عظيم حق تعالى نصيبى فراگيرد . بدانيد كه چون مصحف بگشادم مرا شيخ ابو طالب مكى بيامد كه فرموده است كه از مردان خدا كس باشد كه در خواندن قرآن بهر حرفى از كلام الله صد و شصت هزار معنى او را منكشف شود از لطايف اسرار . و بدرستى كه مرا اين كشف حاصل شد جهت اين مرا مشغول كرد و گفتند يا شيخ اين چگونه باشد « 82 » فرمود همچون كسى باشد كه نظر به آسمان كند و همه ستاره‌ها بيك نظر ببيند بعد از آن فرمود كه اينحال از بركت يار ماست شيخ حسن . وفات كرد در سال ششصد و چيزى از هجرت و او را در مقبره خود دفن كردند . شيخ جمال الدين فسائى « 83 » از بزرگان اهل دنيا بود كه او را جذبه رسيد از جذبات ربانى

--> ( 81 ) - جها : راضى ميگشتند . ( 82 ) - عبارات شد الازار در اين مورد چنين است : و انى لما اخذت المصحف تذكرت ما روى فى قوت القلوب ان من رجال الله من يفتح عليه فى قراءة حرف من كتابه مائة الف و ستون الف معنى من لطائف اسراره و قد كشف الله على فى ذلك مائة الف و ستين الفا فذاك الذى اشغلنى فقالوا كيف يكون ذلك ايها الشيخ . و در ذيل ( قوت القلوب ) علامه قزوينى چنين توضيح داده است : قوت بضم قاف و سكون واو و در آخر تاء مبسوطه و قوت القلوب نام كتابى است معروف در آداب و دقايق تصوف تأليف ابو طالب محمد بن على بن عطيهء حارثى واعظ مكى متوفى در سنهء 386 ، و كتاب مزبور در مصر در سنهء 1351 در 4 جزء در دو مجلد بطبع رسيده است ( رجوع شود بتاريخ بغداد ج 3 ص 89 ، و ابن الاثير و يافعى و نجوم الزاهرة هر سه در حوادث سنهء 386 ، و لسان الميزان ج 5 ص 300 ، و سفينة الاولياء 158 ، و كشف الظنون در باب قاف ) . ( 83 ) - مد : شيخ جمال الدين شبانى - الشيخ جمال الدين حسين بن محمد الفسوى ( شد الازار ) .